Drukuj  

5/2009 - Tekst – autor – świadectwo


Tekst – autor – świadectwo. Na marginesie lektury Patrzyłam na usta… Dziennik z warszawskiego getta
Paweł Wolski

Recenzja książki Patrzyłam na usta… Dziennika z warszawskiego getta opisuje kształt edytorski tekstu, odznaczający się zachowaniem transkrypcji zapisu w układzie, jaki został stworzony w rękopisie (linijka tekstu drukowanego na nieparzystej stronie odpowiada w zupełności linijce reprodukcji rękopisu na stronie parzystej). Recenzent zauważa, że redaktorski kszałt dziennika wpisuje się w te nurty współczesnej humanistyki, które z jednej strony uznają materialność tekstu za istotny element znaczenia przekazu, z drugiej zaś podkreślają wymiar etyczny materialności świadectwa jako specyficznego gatunku literatury, wraz z jego skomplikowaną atrybucją autorstwa tekstu. Autor recenzji wskazuje też na ograniczenia, jakie stają przed wydawcą pragnącym zachować materialność świadectwa, które we współczesnej formie wydawniczej musi przybrać formę indeksu (a nie ikonu) materialności świadectwa.
 
Słowa kluczowe: Getto, Materialność zapisu, Indeksalność i ikoniczność tekstu, Literatura dokumentu osobistego, Nowy historyzm, Narratywizm, Doświadczenie w literaturze
 
Paweł Wolskiabsolwent Uniwersytetu Szczecińskiego oraz Università degli Studi di Genova, pracownik Instytutu Polonistyki i Kulturoznawstwa US. Prowadzi zajęcia z zakresu kulturoznawstwa, tradycji śródziemnomorskiej, poetyki i teorii literatury w Zakładzie Antropologii i Teorii Literatury Uniwersytetu Szczecińskiego oraz lektorat języka włoskiego w Akademickim Centrum Kształcenia Językowego Uniwersytetu Szczecińskiego. Na ukończeniu znajduje się jego rozprawa doktorska zatytułowana Tadeusz Borowski – Primo Levi. Paralela.










          powiększ  

kup artykuł   

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Copyright © tekst i zdjęcia  Centrum Badań nad Zagładą Żydów IFiS PAN [jeżeli nie zaznaczono inaczej]
www.holocaustresearch.pl